środa, 4 lipca 2012

Brzemię

Nie ma już wyspy 
nie ma już teraźniejszości 
pozostała tylko tląca się nikłym płomykiem nadzieja,
której towarzyszy ból i krew, 
ciało jest bezwładne, 
choć są te same nogi i ręce 
i to słabe serce.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz